Proje, belirli bir kapsamın belirli bir sürede ve bütçede teslim edilmesidir; teslimle biter. Ürün ise birden çok müşterinin problemini tekrarlanabilir biçimde çözer, teslim edildiği gün yaşamaya başlar ve bir sahibi onu geliştirmeye devam eder.
Proje kültürü başarıyı zamanında, bütçesinde ve kapsamında teslimle ölçer; iş teslim edildiğinde sahiplik biter ve ekip dağılır. Ürün kültürü ise başarıyı müşteride yaratılan değerle ölçer; teslimat bir son değil, öğrenmenin başlangıcıdır. Proje yöneticisi bir işin nasıl ve ne zaman teslim edileceğinden sorumludur; ürün yöneticisi ise neyin, kimin için ve neden yapılacağından ve teslimattan sonra ürünün değer üretmeye devam etmesinden sorumludur.
Proje üretmekte güçlü kurumlar ürün yönetiminde çoğu zaman bilgi eksikliğinden değil, yapıdan zorlanır. Ürün yönetimi satışa bağlı kaldıkça ürün yöneticisi fiilen müşteri temsilcisi gibi çalışır, her büyük müşteri için ürüne yeni bir özellik eklenir ve ürün birbirine benzemeyen projelerin toplamına dönüşür. Çözüm tek bir eğitim değildir; ürün yönetimini satıştan ayırmak ve değer üretmeyen ürünleri kapatma yetkisi vermek gibi yapısal kararlar gerekir.
Sık yapılan hata. Projeyi kötü, ürünü iyi ilan etmek. Projeler değerlidir ve birçok kurumun nakit kaynağıdır; sorun, projeyi ürün sanmak ya da ürünü proje gibi yönetmektir.