MVP’den sonra ürünün zaman içinde nasıl gelişeceğini gösteren stratejik plan. Bir görev listesi değil, bir niyet beyanıdır; katı tarihler yerine Şimdi, Sonra ve Daha Sonra gibi öncelik ufuklarıyla kurulur.
Yol haritası “ne zaman ne teslim edeceğiz?” sorusundan çok “hangi problemleri hangi sırayla çözeceğiz ve neden?” sorusunu cevaplar. Şimdi ufku üzerinde çalışılan ve kapsamı net olan işleri, Sonra ufku sırada bekleyen ve kısmen netleşmiş fırsatları, Daha Sonra ufku ise yön olarak benimsenmiş ama henüz ayrıntılandırılmamış bahisleri içerir. Ufuk uzaklaştıkça belirsizlik artar ve satırlar özellik adından çok problem ve sonuç diliyle yazılır.
Katı tarihlere kilitlenmiş bir yol haritası ilk sürprizle çöker, çünkü ürün dünyasında öğrendikçe plan değişir. Bu, hiç tarih olmayacağı anlamına gelmez; yasal zorunluluklar ya da lansman gibi sabit noktalar işaretlenir. Yol haritası Fayda/Zorluk Matrisi’nden beslenir, MVP’den öğrenilenlerle güncellenir ve ürün stratejisine bağlanır. MVP’nin öğrettikleri yol haritasını değiştirmiyorsa ya hiçbir şey öğrenilmemiştir ya da öğrenilen dinlenmiyordur. Bu yüzden yol haritası her çeyrekte, yeni kanıtlarla yeniden gözden geçirilmelidir.
Sık yapılan hata. Yol haritasını tarihli bir özellik listesi olarak paylaşmak. Satış bu listeyi müşteriye söz olarak taşır ve ekip öğrenmek yerine tarih yetiştirmeye başlar.