İşe yaramaz hale gelmiş bilgi ve alışkanlıkları bilinçli olarak bırakıp yerine yenisini koyabilmek. Yapay zekâ çağında ayakta kalan, en çok bilen değil, en hızlı öğrenmeyi bırakabilendir.
Unlearning, yeni bir şey öğrenmenin önündeki en büyük engelin çoğu zaman eski bilgi olduğunu kabul etmektir. Dün işe yarayan bir süreç, bir alışkanlık ya da bir başarı formülü bugün ekibi yanlış yöne çekebilir. Bunu fark etmek zordur, çünkü eski bilgi hata gibi değil deneyim gibi görünür. Ürün yöneticisinin kariyerindeki en büyük düşman, dünkü başarıya olan bağlılık olabilir; çünkü başarı, sorgulanmayan alışkanlıkları korur.
Yapay zekâ çağı tarihin en büyük unlearning sınavlarından birini getirdi. Persona çıkarmak, rakip analizi yapmak, kullanıcı hikâyesi yazmak gibi işlerin nasıl yapıldığına dair alışkanlıkların önemli bir kısmı birkaç yıl içinde değişti. Kurumlar için de geçerlidir: proje kültüründen ürün kültürüne geçişte en zor adım, “zaten iş geliyor” rahatlığını bırakmaktır. Öğrenmeyi bırakmak bilinçli bir uygulamadır; hangi alışkanlığı neden bıraktığınızı yazmakla başlar. Yazılan, bırakılabilir.
Sık yapılan hata. Unlearning’i bütün deneyimi bir kenara atmak sanmak. Amaç her şeyi silmek değil, hangi bilginin hâlâ geçerli olduğunu ayırt edip yalnızca eskimiş olanı bırakmaktır.