Bir fikri görsel ya da tıklanabilir olarak somutlaştıran, mükemmel olması gerekmeyen hızlı öğrenme aracı. Görevi ikna etmek değil, öğrenmektir; erken aşamada ne kadar ucuzsa o kadar iyidir.
Prototipler sadakat düzeyine göre ayrılır: kâğıt eskizler ve wireframe’ler düşük, tıklanabilir ekran akışları orta, gerçek veriyle çalışan demolar yüksek sadakatlidir. Doğru düzey, test etmek istediğiniz riske göre seçilir. Kullanıcı akışı anlaşılır mı diye merak ediyorsanız kâğıt yeter; müşterinin bu hizmete gerçekten ihtiyaç duyup duymadığını öğrenmek istiyorsanız bir sahte kapı testi ya da Wizard of Oz denemesi daha doğru cevap verir. Önce riski seçin, sonra yöntemi.
Kural şudur: erken aşamada ne kadar ucuz, o kadar iyi. Ucuz prototipten vazgeçmek kolaydır; pahalı olana duygusal olarak bağlanırız ve yanlış bile olsa savunmaya başlarız. Her prototip bir test planıyla birlikte hazırlanmalıdır: hangi hipotezi sınıyoruz, kullanıcıya hangi görevleri vereceğiz, başarı ölçütü ne ve hangi sonuçta fikirden vazgeçeceğiz? Planı olmayan bir prototip, kısa sürede bir sunum malzemesine dönüşür. Prototipin başarısı, öğrettikleriyle ölçülür.
Sık yapılan hata. Prototipi ikna aracı olarak kullanmak. Parlak bir prototip yöneticileri etkileyebilir; ama görevi alkış toplamak değil, ekibin yanıldığı yeri en erken anda göstermektir.